Cookie-level ingesteld op strikt noodzakelijk. Wijzig je cookie-instellingen hier of onderaan de site. Deze melding verdwijnt na bevestigen.

Murricaa!!!

Dinsdagochtend om 6 uur was het zo ver. Uit bed, even ontbijten en dan op de trein springen voor een reis van in totaal zo'n 20 uur. Het openbaar vervoer zat voor de verandering eens mee, waardoor ik netjes om 9 uur aankwam op Schiphol. Vanaf daar hebben zijn we (Thijs, mijn collega en ik) in een vliegtuig van United Airlines gestapt. Ondanks alle horrorverhalen van andere collega's, waaronder het moeten doorbrengen van de nacht op een vliegveld door gebrek aan piloten, hadden we geen problemen met de vlucht naar Washington D.C. Daar werd door de douanier een stempel in ons paspoort gezet en geloofde men het wel dat deze 2 Nederlanders geen drugs meenamen. Alhoewel, mijn laptop moest toch uit de tas en geïnspecteerd worden. Later die avond, rond half 8, landde onze tweede vlucht in Austin TX. Koffer gepakt en een taxi geclaimed naar het adres waar we de komende 3 maanden bivakeren: Guadaloop St. 5413. 

Het huis, of eigenlijk beter gezegd gebouw, is een oud verpleeghuis dat door één of andere idiote Oostenrijker is opgekocht en in de afgelopen weken is verbouwd. De naam van "de community" is "The Lupe - Assisted Chilling". Eigenlijk is het een studentenhuis superdeluxe. Zo heb ik een eigen kamer met badkamer, al stelt dat niet zoveel voor, maar het is genoeg. We delen een aantal keukens en wasmachines in het huis. De assistentie is er in de vorm van o.a. schoonmaaksters! Daarnaast hebben we een grote gemeenschappelijke ruimte met banken en een pooltafel. Ook is één van de kamers ingericht als bioscoopzaal en hebben we een buitenplaats met grote Texaanse BBQ. Groot, want "Everything is bigger in Texas". Behalve dan het bed voor Thijs. Verder ontbreekt de airco niet en het is dan ook lekker koel binnen. Buiten is het een heel ander verhaal met een "aangename" temperatuur van 30 tot 35 graden... Temperaturen waar de gemiddelde Nederlander van gaat puffen, zuchten en vooral klagen over het weer. De airco hier maakt het weel uit te houden, maar slapen onder een dekbed is ook een must.

De woensdag na onze aankomst zijn we op de J.J. Pickle campus geweest waar het "Center for Electromechanics" (oftewel CEM) zit, waar we de komende 3 maanden voornamelijk ons werk doen. Daar hebben we een kantoortje en zijn we langzaam maar eens aan het werk gegaan en een aantal nieuwe collega's ontmoet. Verder hebben we nog het allerlaatste papierwerk ingeleverd en volgens mij zijn we daar nu dan eindelijk wel eens klaar mee. Verder merk je dat alles en iedereen hier een auto heeft en dat is ook wel nodig. Wij doen het echter met de bus en benenwagen. De werktijden zijn wel erg vroeg: we beginnen om 7:30. Al zijn we om 16:30 dan ook alweer klaar. Gelukkig kunnen we er redelijk goed met de bus komen, dus de wekker staat nu op 6:15. Een ander voordeel is dat de buslijn langs een grote supermarkt komt, dus we redden ons wel.

Verder hebben we gelijk "King's day" gevierd, de verjaardag van een huisgenoot die we "King of Culture" noemen op geheel Amerikaanse wijze: In een BBQ restaurant, ergens op een industrieterrein met allemaal vreetschuren, op zo'n 15 minuten rijden... Verder hebben we de pooltafel al lekker ingespeeld en genieten we van typisch Texaans speciaalbier. De komende dagen zal het huis verder gevuld worden (er kunnen zo'n 30 man en vrouw in) en staan er de nodige meetings met andere collega's en professoren op de universiteit op de planning.

Vanavond gaan we eens kijken bij het Pecan Street Festival dat dit weekend is. En that's it voor deze blog! Groeten van ons uit Texas!